Op deze pagina treft u een verslag aan van het minisymposium 'De nieuwe rollen en taken van de ambulant begeleider deel 2'. Deze is op 2 maart 2011 gehouden in De Camp te Woudenberg. Tevens treft u hier de powerpointpresentaties en een aantal foto's van deze dag aan.

Laat je zien - verbind en veranker!
Verslag van het Mini symposium van de LBab in De Camp te Woudenberg d.d. 2 maart 2011 Nieuwe taken en rollen voor de ambulant begeleider. Heden en toekomst.

Na de bijeenkomst over de veranderende rollen in november 2010 was er sterk de behoefte aan een vervolg. En midden in de actualiteit van passend onderwijs op een zonnige dag in maart, de dag van de staten verkiezingen was het zover. Een volle zaal met ruim 130 begeleiders, een wervelend programma en mensen van naam uit het veld en de politiek.

Vol verwachting, gespannen en de emotie voelbaar opende de dagvoorzitter Henk Keesenberg de dag. Loek Mak, de secretaris van de LBab, sloot met een korte overdenking aan bij wat er onder de mensen leeft. “Het is triest dat 7600 ab’ers zonder sociaal plan hun baan als ab’er dreigen te verliezen. Maar ab heeft een toekomst omdat de vraag ernaar zal blijven bestaan”. En na de opdracht van Loek: ‘Haal eruit wat er voor jouw toekomst in zit’ nam Wim Ludeke van de PO raad het stokje over. Hij verzorgde een bijzondere heldere, kritische, reële en inspirerende inleiding over wat ons te wachten staat en wat we er aan kunnen doen. De smeltende ijsberg stond metafoor voor zijn betoog. Als het ijs smelt zullen de pinguïns op zoeken moeten gaan naar nieuwe visgebieden. Ambulant begeleiders hebben veel kennis en ervaring en Wim spoorde hen aan zich vooral aan te bieden, zich te laten zien. Niet afwachten maar meepraten en onderdeel worden van bestaande of op te richten zorgstructuren. Ken je speelveld, zoek de SBO’s en de Praktijkscholen op, zij zijn hele belangrijke partners. Bied bijvoorbeeld een scholingsgids aan in samenwerking met je SBO school. Bundel je krachten en zoek vergaande clusterdoorbrekende samenwerking. Zorg voor eenduidigheid in aanbod, prijs en werkwijze. Word onderwijskundig partner.
En zo presenteerde Wim een groot scala aan mogelijkheden. Maar, zo zei Wim, voor het realiseren van al deze kansen moet er ruimte komen in tijd en geld. Tijd wordt ons nauwelijks gegund en met betrekking tot de gelden is de grote vraag is wie het straks voor het zeggen gaat krijgen. Immers de beslissers zijn de bestuurders en niet de gebruikers! Het geld gaat straks sturen en niet de inhoud! Wim pleit sterk voor het maken van keiharde afspraken voor de inzet van die 43% die rechtstreeks naar de swv-en gaat. Tot slot gaf hij de boodschap mee niet op te geven, vooral initiatieven te nemen en hier morgen mee te beginnen. “Er zijn rijke visgronden met veel kansen maar er moet ruimte komen in tijd en geld”.

In een daarop volgend drieluik werden drie directeuren van verschillende rec-diensten (Benno Wiggers, Dick Rasenberg en Peter Mol) door Henk prikkelend uitgenodigd te vertellen over hun visie en praktijkervaringen. Hij verwees in de vraagstelling naar de inhouden van het betoog van Wim en wars van wolligheid wist hij door heldere formulering te komen tot de echte concretisering. Er ontstond een levendige interactie toen ook het publiek erbij betrokken werd. De ervaring van de heren is dat reguliere scholen het niet alleen kunnen, dat ze de expertise van ons nodig hebben en dat je moet zorgen dat je hierin een plek krijgt zodat de expertise verankerd. Maar je moet als ab dienst wel pro actief zijn, erop uit- en erop afgaan. Je zult samen aan de slag moeten zodat men wel in je wíl investeren. De zorg is echter het geld want het is geen vetpot. Er zal in gezamenlijkheid visie ontwikkeld moeten worden om vervolgens te bepalen welk bedrag daar bij hoort. “Wat willen we en wat hebben we nodig?”

Ondertussen waren Manja Smits (SP), Kathleen Ferrier (CDA), Liesbeth Verheggen (AOb) en Ton GrootZwaaftink (Kentalis) gearriveerd. In de pauze stonden ze te midden van al die ab’ers koffie te drinken, die op hun beurt van de gelegenheid gebruik maakten hen aan te spreken. Anderen gingen met hun vragen naar de stands van de vakbonden CNV en AOb en weer anderen werden aan gesproken door de journalisten van Volkskrant of Trouw. Zo werd ook de pauze een zinvol en levendig moment.

Na de pauze was er dan het forum,bestaande uit de hierboven genoemde mensen aangevuld met Wim Ludeke en Peter Mol. Vragen waren van te voren aangeleverd en ik zal hieronder het vraag en antwoordspel en de discussie zo getrouw mogelijk weergeven maar weet dat ik niet volledig ben.

Hoe kun je als CDA, een partij die de C hoog heeft, de zwakke leerlingen in de kou kan laten staan?
Kathleen Ferrier: Ik bestrijd dat je met dit beleid geen oog hebt voor de zwakke leerlingen. Dit moet met het budget (1.9 miljard situatie 2005) en de huidige deskundigheidmogelijk zijn. We moeten ruimte geven aan swv-en en scholen en niet ontvlechten. Je moet doen wat goed werkt want zoals het nu doorgroeit zo kan het niet langer.
Manja Smits: Passend onderwijs is niet gericht op de vraag hoe het komt dat steeds meer leerlingen binnen onze samenleving buiten de boot vallen maar is er om budgetten te beheren.
“Hoe sociaal is het om 7600 mensen zonder sociaal plan op straat te zetten?” Kathleen Ferrier: U wordt niet op straat gezet om daar te blijven maar om binnen de swv-en uw deskundigheid in te zetten. Ton de Groot: De expertise is beschikbaar maar hoe worden keuzes gemaakt als de portemonnee bij het swv zit? Daar is schraalhans keukenmeester.
Wim Ludeke: Terug naar de financiële situatie van 2005! Is hier een analyse op gemaakt? Er is gewoon geld nodig om een ander verhaal te kunnen financieren zoals de prestatiebeloning.
“Hoe komen de gelden terecht bij de kinderen?”
Peter Mol: Ga niet uit van de goede wil van de bestuurders van de swv-en. Financiën gaan regeren.
Wim Ludeke: Je moet duidelijke afspraken maken, het geld oormerken aan de kant van het SO zodat je geld in je achterzak hebt tijdens het overleg met de bestuurders. · Vraag over een sociaalplan.
Liesbeth Verheggen: We zitten in een spagaat. De minister zegt gewoon dat er geen sociaal plan komt en dat het personeel gebruik kan maken van de ww. Dit is onacceptabel. De minister wil niet in overleg over het uitwerkingsplan. Voor het eerst in de geschiedenis trekken werkgevers en werknemersorganisatie (AOB en de PO raad) samen op.
Kathleen Ferrier: Praat met de minister. Ik doe hierbij een oproep.
Liesbeth Verheggen: We kregen nul op rekest, de minister reageert niet op onze uitnodiging. Wanneer mevrouw Ferrier ons formeel ondersteunt in een overleg waar wij de agendapunten mogen bepalen dan willen we de minister nogmaals uitnodigen. Maar ik verwacht dan wel openlijke steun van mevrouw Ferrier.
Kathleen Ferrier: Ik geef er de steun voor maar kan niet in de agenda van de minister kijken. Maar ik wil wel toezeggen dit gesprek te bevorderen.
Manja Smits: Ik steun de oproep en ben bereid er Kamervragen over te stellen. De minister is op ramkoers. Ik hoop dat ze tot inkeer komt maar ze staat niet open voor wat het gaat betekenen in de echte wereld.
Kathleen Ferrier: Maar ik ken swv-en die erg goed werken.
Manja Smits: Maar er komt nog een lijstje met postcodes! Mevrouw Ferrier zegt te begrijpen dat de uitwerking tijd kost en dat swv-en op tijd moeten weten wat e.e.a. gaat houden. Manja Smits wil met de oppositie de handen ineen slaan, vooral vandaag winnen en roept op om groter te gaan dan Nieuwegein.
Liesbeth Verheggen: Vervolgstappen komen er zeker. Ondertussen is het 12 uur en mevrouw Ferrier verlaat de zaal omdat ze aansluitend nog een afspraak heeft. En bij het weggaan geeft Peter Mol mevrouw Ferrier nog een boodschap voor de minister mee: Het beeld dat de minister geeft, dat er op 1 bij de 5 kinderen een vlekje zit klopt niet. Dat kan ook niet, het gaat om 1,6% van de leerlingen. Men gooit alles doorelkaar, dit is vals sentiment! Je moet je te pletter schrijven en verantwoorden om een rugzakje te krijgen.
Liesbeth Verheggen: Bij die 1 op de 5 is ieder individueel traject opgeteld.
Waarom altijd die focus op cluster 4?
Peter Mol: Daar komt het onderwijs zelf mee. Kinderen die lawaai maken daar hebben we last van maar daar moet natuurlijk niet uitsluitend de aandacht naar toe gaan.
Ton GrootZwaaftink: Ja voor ons is het allemaal wel duidelijk maar hoe is het voor de burgers en de mensen in de reguliere scholen? Het verhaal is nog lang niet duidelijk verteld. Vecht voor het speciale voor die leerlingen.
“Generalist of specialist?”
Wim Ludeke: Als specialist kun je generalist zijn. Maak als SO een front en laat je door de politiek niet uitspelen. Houd de gelederen gesloten.
“Wat tussen nu en 2012? Er staan ons nog veel indicaties en herindicaties te wachten. Wat moeten we als ab’er in die tussentijd doen?”
Peter Mol: Dat moet de politiek oplossen. Maar kijk binnen je rec, praat met je management. Leg prioriteiten aan.
Manja Smits ondersteunt dit pleidooi: We staan voor goed onderwijs voor die kinderen die dit nodig hebben. Houd vol! Wij proberen dit vanuit Den Haag te doen. Tot slot meldt Liesbeth Verheggen dat ze de minister wil uitnodigen. Ze wil haar, i.s.m. de LBab, de consequenties van dit beleid voor de verschillende geledingen voorleggen. De ab’ers worden verzocht in het kort hier voorbeelden van te geven en die te zetten op de website van de LBab. Met deze concrete actie kwam er een einde aan deze gedenkwaardige ochtend.

Hieronder treft u de presentaties van de lezingen en workshops aan:

Presentaties

Wat staat ons te wachten? En wat doen we eraan	Wim Ludeke (PO-raad)	Klik hier om te bekijken
Toekomst voor ambulant begeleiden	Aleid Schipper (KPC)	Klik hier om te bekijken
Zorg in en om de school: het speelveld van de ab'er	Bart van Kessel (NJi)	Volgt z.s.m.
Heeft de ab'er een toekost in de doorlopende lijn van onderwijszorg?	Benno Wiggers	Klik hier om te bekijken
Clusterbrede ambulante begeleiding; van proeftuinen naar SOM-scholen	Inez Yu	Volgt z.s.m.
Onzekerheid Troef	Jos van der Horst	Volgt z.s.m.